Totoreddu candu ddu portiaus in su passeginu a pereula erriat a totu, fut paga sa genti chi non si frimaiat po non ddu carignai. “Spereus chi sigat aici”. pensaiat Pepi intru de sei. Chena pilus meda ma cun sa faci prena de pibissias chi calencun’arrastu ddi est abarrau finas a matucheddu. E teniat sempiri in buca dus bidus, po mori ca su ciucietu mai ddu iat bofiu: ddu spudaiat! “Ah ta cosa bella – pensaiat su babbu- custu tenit sa Rivolutzioni in is intragnas!”. Su scunfortu mannu candu erribaiat su noti: dromiat pagu e nudda e po chini ddu teniat a costau fut unu disisperu duas bortas ca sa dì a pustis tocaiat a si godangiai su pani.
Pepi candu torraiat de su trabagliu si ddu poniat in su letu mannu e ddue giogaiat, ddi pragiat de macus comenti erriat e totu is cucuruscaglius chi faiat. No abarraiat mai frimu e ndi bogaiat sa limba po dogna cosa. Unu miraculu pariat a Pepi e, po chini ddu iat connotu finas a tandu, fut sempiri prus allirgu de pesai unu pipiu. Certu ca candu abarraiat n pensamentu e in totu cussu chi iat airi depiu passai Totoreddu, tandu Pepi s’arrioalaiat e si serraiat intru de sei. Bastaiat perou a chistionai cun is amigus chi furint giai babus e unu de custus dd’iat nau: “Ti ddu agatas in is scolas medias e mancu ti nd’acatas”.
Si ddu gosaiat Pepi, in donnia, finas candu ddu scidaiat no est chi fachessit strollorius: ddu pesaiat e ddu passillaiat: Pepi iat airi bofiu unu centesimu po dogna basideddu chi dd’at donau.
A su cumentzu de sa vida sua Totoreddu papaiat totu cussu chi dogna pipiu papat, ma de in segus in sus cussu est stetiu unu problema. Pepi non teniat graudu cosa de nai o de ddu certai, dd’arregodaiat totu cussu chi issu fut a pipiu. Pepi fut langiteddu, unu nichileddu, Totoreddu invecias giai abarraiat in bonas petzas. Ma est una cosa, massimamenti, chi ddus assimbigliant in sa cosa de papai, cussa de non testai. Pepi e Totoreddu non connoscint is saboris de cosas medas e si frimant a su fragu e a su ddu castiai. Non ci eis a creiri ma Pepi finas a candu iat fatu is dexi annus papaiat is spaghitus chena perunu condimentu, aici comenti beniant scolaus de sa pingiada: ancora ddu portant a nomini in domu sua.
A Totoreddu nde ddi parit mali, si bregungiat candu in domu agliena ddi cumbidant calencunu durcigeddu o atru. Pepi dd’at imparau una cosa de importu: “Totoreddu tui non neris mai ca nou, nara ca cussu chi ti funt cumbidendu t’agradat meda, ma ca tenis s’entiri prena e non ddue capit prus nudda”. “Custa mi pragit. Ma seus segurus ca sa genti ci creat?”, ddi torrat Totoreddu. “Abarra seguru figliu miu, chi tui ddu scis nai beni chena bregungia as a biri ca cunvincis a totus, est un’orroda chi girat”.
Totoreddu non creiat ca fut aici facili e Pepi ddu ponit inderetura a sa prova: “Immoi ti portu de pardina tua, t’at a cumbidai de totu: Bananas, prunas, arangiu e atras cosas. Boleus biri chi ses capassu!” Movint e lompint in cincu minutus, festas mannas de sa pardina Ervidedda: “Ih, ta bellu chi ti ses fatu e ammanniau. Ita ti possu cumbidai? Dda bolis una banana?”. Totoreddu betat una mirada a Pepi e cumentzat: “Pardina, mi iat a pragiri meda, ca sa banana dda papau cun prageri, ma Immoi tengiu s’entiredda prena ca cun babbu nosi seus frimaus a papai su gelau! At essi po sa borta chi benit e ti torru gratzias”. Candu pardina Ervidedda ddis donas is palas Pepi e Totoreddu si castiant e ce ddis fuit unu errisigeddu. Totoreddu ce dd’at fata e de Immoi in sus at a sciri trogai, chena peruna malingidadi, tantis comenti po Pepi at erribai su tempus de agradai sa cosa de papai… finas chi po trabagliai po testai at essi meda, ma meda prus longu!
Màuru Mura
Martis, su trinta de cabidanni de su 2025
Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna – Imprentas 2024-2025. Legge Regionale 22/2018
Ativadi apariciada cun s’agiudu de sa Regioni Sardigna – Imprentas 2024-2025. Lei Regionali 22/2018
Foto: https://www.istockphoto.com/it/illustrazioni/bambina-arrabbiata
